Hukuk Sözlüğü

Kurma; yapma.

Devletin temel yapısını, yönetim biçimini devletin temel organlarını, bunların birbiri ile ilişkilerini, kişilerin devlete karşı, devletin o kişilere karşı olan hak ve görevlerini düzenleyen en üstün yasa.

Kapsamına alma; yayma.

Yasama; yasakoyma.

Yasaları yapan organ; kuvvetler ayırımında yer alan üç kuvvetten birisidir; oülkemizde, yasama organı Türkiye Büyük Millet Meclisidir; teşrii uzuv.

Protokol.

Yasa yapma ile ilgili

Yasama döne: mi.

Yasama organı kararı.

Bkz. Yasama erki. Kaynağın yönlendirdiği «yasama erki» maddesi: Yasama kuvveti; yasama organı Olarak gerekli yetki ve görevleri elde bulundurma.

Bkz. Yasama yorumu. Kaynağın yönlendirdiği «yasama yorumu» maddesi: Yasama organının yaptığı yorum; bizde eskiden bu çeşil yorum vardı, bugün yoktur; yasama yorumu genel, soyut bir yorumdur; teşrii tefsir.

Katılma.

Birinde bir şey yapma isteğini uyandırma

Karıştırma, bulandırma

Uyuşma.

İnceleme.

Her asliye mahkemesinin yargı çevresinde bulunan ve icra - iflâs işlemlerinin doğru ve yasaya uygun olup olmadığını denetleyen ve yasa ile kendine verilen görevleri yapan ve icra - iflâs dairesinin (üstünde bulunan bir organ; uygulamada icra tetkik mercil hâkimine icra reisi ve yardımcılarına da icra hâkimi denilmektedir (ilK m. 4).

İncelemeler

Uymak.

Art arda gelme; ardı arası kesilmeme; sürüp gitme