Hukuk Sözlüğü

Bireyin bir şey üzerinde egemenliği demektir; bir şeye malik olan kişi ona dilediği gibi tasarruf edebilir, ancak mülkiyet hakkının kamu yararına sınırlandırılması olanağı . vardır. ayrıca, mülkiyet hakkının kullanılması toplum yararına aykırı olamaz (Anayasa m. 36).

Bir mal üzerindeki mülkiyetin hukuki işlemle başka kişiye geçirilmesidir.

Bkz. Fikri haklar. Kaynağın yönlendirdiği «fikri haklar» maddesi: Bir (kimsenin yarattığı yapıt üzerindeki düşünsel hakları.

Satan malikin, malın alıcıya verilmesine rağmen, mal üzerinde mülkiyetini koruduğu Satım türü; satım bedeli ödenince, mülkiyet (o satın alana geçer.

Bkz. Mülkiyeti muhafaza mukavelesi. Kaynağın yönlendirdiği «müikiyeti muhafaza mukavelesi» maddesi: Başkasına devrettiği bir taşınır malın mülkiyetinin, mülkiyeti devreden kişinin üzerinde kalmasını sağlayan sözleşme; böyle bir sözleşme…

Bkz. Mülkiyetten gayri ayni haklar.

Mülkiyet dışında kalan ayni haklar; irtifak hakkı, gayrirmenkul mükellefiyeti (MK m. 703-764).

İltica eden: sığınan.

Eskiden, bir bölgenin vergi ve resimlerini belli bir ücret karşılığında toplayan kişi.

Bağlı.

örnek: misal.

Temlik eden (devreden) kimse.

Hak ve görev bakımından birinin veya bir topluluğun adına davranan kimse

Yaşının küçüklüğü nedeniyle veya akıl hastalığı, akıl zayıflığı, sarhoşluk ya da bunlara benzer nedenlerden biriyle aklı başında davranış yeteneğinden yoksun olmayan kimse: sezgin (MK m. 13); bir hükmü temyiz eden kimse.

Öncelikle.

Olanaksız; imtina eden; çekinen.

İmza eden kişi.

Çağırtmaç; birşeyin satılacağını veya herhangi bir şeyi halka duyurmak için çarşıda pazarda yüksek sesle bağıran kişi; münadi; Bkz. Ticaret işleri tellallığı.

Ulaştırma; rıakliye, taşıma.

Ulaştırma Bakanlığı.