Hukuk Sözlüğü

Ortadan kaldırma, yok etme

Anlaşma.

Bağlaşmak işi, uyuşma, anlaşma

Almak; koymak.

Yargıcın uyuşmazlığı çözümlemek yetkisi.

Yargıcın verdiği karar.

Dava.

Yargıcın uyuşmazlığı çözümlemek yetkisi.

İus kelimesinin çoğulu; hukuk.

Hukuk; hak; dava sırasında tarafların verdiği formula; doktrin hukuku.

(Romalılara ait özel hukuk;

Yabancılara uygulanan hukuk.

Başkalarına ait mal üzerinde ayni hak.

Doğal hukuk.

Zilyetlik hakkı.

Özel hukuk.

Kamu hukuku.

Bkz. Kan esası. Kaynağın yönlendirdiği «kan esası» maddesi: oTâbiiyetin (uyrukluğun) kazanılmasında uygulanan bir esas olup, doğan çocuğa ana babasının tâbiiyetinin verilmesini kabul eder; jus sanguinis; karş. Toprak esası.

Bkz. Toprak esası. Kaynağın yönlendirdiği «toprak esası» maddesi: Tâbiyetin (uyrukluğun) Oo kazanılmasında uygulanan bir esas olup, doğan çocuğa doğduğu ülkenin tâbiiyetinin verilmesini kabul eder; ius soli; karş. Kan esası.

Bu akitlerde taraflardan her biri, edindiği yarara karşılık bir yüküm altına girer. Diğer bir deyişle, taraflardan her birine birşey vermek veya yapmak borcunu yükleyen akitlerdir. Örneğin, satım, kira, trampa, hizmet, istisna akitleri g…