Hukuk Sözlüğü

Bir şeye tek başına sahip olma

değişme, bir halden başka bir hale gelme.

Kesilme.

Bölüşüm; gelir dağılımı.

Gelişme.

Bitim; sona erme.

Tutarlı olma durumu, birbirini tutma

Yenilik doğuran hak, bir hukuki durumun ortadan kaldırılması, değiştirilmesi veya yeni bir hukuki durumun yaratılması için kişinin kullandığı hak.

Bir işi sonuçlandırma, sona erdirme, bitirme

Gaipler arasında.

Yararlanma.

Geçirim; bir mal üzerindeki tasarruf hakkının yasa ile belli kimsei lere geçmesi.

Düzenli, düzgün olma

Birinin gelmesini, bir şeyin olmasını bekleme, gözleme

Disiplin.

Yerinde, önceki durumunda bırakma

İpotek kurulması hakkında tapu memuru tarafından yapılan resmi senet (MK m. 771, 1).

Taşınmaz sağlancası (rehni) ile güvenceye bağlanmış kişisel bir hak olup, ipotekli borç senedinin kurulması icin, yetkili tapu görevlilerince taşınmaza resmen değer biçilmesi m. gerekir (MK 812 816); bu yolla taşınmazın değeri bağımsızlaştırılmış ve kıymetli evraka bağlanarak sürümü kolaylaştırılmıştır.

Bkz. Butlan.

Gösterilmek.