CENGİZ ÖZIŞIK (2023/89301)

TÜRKİYE CUMHURİYETİ

ANAYASA MAHKEMESİ

BİRİNCİ BÖLÜM

KARAR

CENGİZ ÖZIŞIK BAŞVURUSU

(Başvuru Numarası: 2023/89301)

Karar Tarihi: 9/4/2026

 

 

BİRİNCİ BÖLÜM

KARAR

​

Başkan	:	İrfan FİDAN
Üyeler	:	Yusuf Şevki HAKYEMEZ Selahaddin MENTEŞ Muhterem İNCE Yılmaz AKÇİL
Raportör	:	Gökhan SÖNMEZ
Başvurucu	:	Cengiz ÖZIŞIK
Vekili	:	Av. Tuğçe YAVUZ

​

I. BAŞVURUNUN ÖZETİ

1. Başvuru, ceza soruşturması kapsamında mal varlığı üzerine uzun süredir elkoyma tedbiri uygulanması nedeniyle mülkiyet hakkının ihlal edildiği iddiasına ilişkindir.

2. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı; haksız ekonomik çıkar sağlamak amacıyla suç örgütü kurma, örgüt kapsamında faaliyette bulunma, suçtan kaynaklanan mal varlığı değerlerini aklama suçlarından başvurucunun da aralarında olduğu kişiler hakkında başlattığı soruşturmada şüphelilerin mal varlığı hakkında elkoyma kararı verilmesini talep etmiştir.

3. Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesi, şüphelilerin mal varlığına 4/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 128. maddesi uyarınca el konulmasına 30/11/2010 tarihinde karar vermiştir. Elkoyma kararı kapsamında başvurucunun bireysel başvuruya konu ettiği Kayseri ili Melikgazi ilçesi Keykubat Mahallesi 2706 ada ve 7 parsel sayılı taşınmazdaki 8 numaralı bağımsız bölüme (taşınmaz) de tedbir uygulanmıştır.

4. Anılan soruşturma nedeniyle açılan dava, başvuru tarihi itibarıyla Kayseri 3. Ağır Ceza Mahkemesinde görülmektedir.

5. Başvurucu 19/9/2023 tarihli celsede, taşınmazına uygulanan tedbirin kaldırılmasını talep etmiştir. Kayseri 3. Ağır Ceza Mahkemesi, görülmekte olan dava nedeniyle taşınmaza tedbir konulup konulmadığına ilişkin bilgi ve belgelerin gönderilmesini Melikgazi Tapu Müdürlüğünden talep etmiştir.

6. Başvurucu, yargılama devam ederken 4/10/2023 tarihinde bireysel başvuruda bulunmuştur.

7. Başvurucunun adli yardım talebinin kabulü ile başvurunun kabul edilebilirlik ve esas incelemesinin Bölüm tarafından yapılmasına Komisyonca karar verilmiştir.

8. Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden yapılan inceleme neticesinde; Melikgazi Tapu Müdürlüğünce 26/9/2023 tarihinde verilen yazı cevabından Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından 30/11/2010 tarihinde konulan ihtiyati tedbirin 21/2/2014 tarihinde terkin edildiği anlaşılmıştır. Nitekim Kayseri 3. Ağır Ceza Mahkemesi de 2/11/2023 tarihli celsede, tedbirin Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesince kaldırılması nedeniyle tedbirin kaldırılması talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar vermiştir.

II. DEĞERLENDİRME

9. Başvurucu, elkoyma tedbirinin uzun sürmesi nedeniyle mülkiyet hakkının ihlal edildiğini ileri sürmüştür.

10. Başvuru, mülkiyet hakkı kapsamında incelenmiştir.

11. 30/3/2011 tarihli ve 6216 sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluşu ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanun’un 48. maddesinin (2) numaralı fıkrasında açıkça dayanaktan yoksun başvuruların Anayasa Mahkemesince kabul edilemezliğine karar verilebileceği belirtilmiştir. Bu bağlamda başvurucunun ihlal iddialarını kanıtlayamadığı, temel haklara yönelik bir müdahalenin olmadığı veya müdahalenin meşru olduğu açık olan başvurular ile karmaşık veya zorlama şikâyetlerden ibaret başvurular açıkça dayanaktan yoksun kabul edilebilir (Hikmet Balabanoğlu [2. B.], B. No: 2012/1334, 17/9/2013, § 24).

12. Başvuruya konu somut olayda, elkoyma tedbirinin 30/11/2010 tarihinde konulduğu ancak 21/2/2014 tarihinde kaldırıldığı görülmektedir. Dolayısıyla mülkiyet hakkını sınırlandıran tedbirin yaklaşık 3 yıl 3 ay sürdüğü, tedbir süreci bir bütün olarak ele alındığında söz konusu sürenin makul olduğu anlaşılmakta olup tedbirin başvurucuya şahsi olarak aşırı ve olağan dışı bir külfet yüklemediği değerlendirilmiştir. Sonuç olarak mülkiyet hakkına yönelik bir ihlal olmadığı açıktır.

13. Açıklanan gerekçelerle başvurunun açıkça dayanaktan yoksun olması nedeniyle kabul edilemez olduğuna karar verilmesi gerekir.

III. HÜKÜM

Açıklanan gerekçelerle;

A. Başvurunun açıkça dayanaktan yoksun olması nedeniyle KABUL EDİLEMEZ OLDUĞUNA,

B. 12/1/2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 339. maddesinin (2) numaralı fıkrası uyarınca tahsil edilmesi mağduriyetine neden olacağından adli yardım talebi kabul edilen başvurucunun yargılama giderlerini ödemekten TAMAMEN MUAF TUTULMASINA 9/4/2026 tarihinde OYBİRLİĞİYLE karar verildi.